Bazen olur. Çoğu zaman yöre ve dil, ilk nesne ilişkilerimizi yapılandırdığı için çok acı barındırır. Bu yüzden uzaklaştırız.
Daha uzaklarda bu acıya içeriden dokunmayan biraz biraz da bağı kopararak bize ait bir bir anlam melodisinin peşine düşeriz.
Zamanla yöreye ‘dönebilmek’ zorlayıcı olur. Ama değişik bir ihtiyaç vardır. Tanıdık olanın barındırdığı acı bazen kapsayıcı olur. Mutluluk kadar olmaz mesela. Acı daha güzel kapsar. Sonra neşe dolabilir. ‘ Aaa benim de dallarımın aşağısında bir kök var” tadında .
Yazılar 