Rüzgara, hem onu coşkuyla karşılayabileceğinden emin olamadigin için yüzünü dönememek hem de onun arkandan saçlarını yüzüne dokundurup kendi yoluna geçip gitmesine gönlünü razı edememek; yan durmak.
Hayatta yan durmak; kişinin anlık duygulanım renklerinden ‘ana’ olanlarının kucağına bir türlü yerleşemeden, kıpır kıpır bir o yana bir bu yana salınan ara renklerin hem bir şey hem bir şey değil yapısında kalmayı anlatır gibi. Bi orda bir burda
Yazılar 
Yorum bırakın