Kişinin öyküsünde sürekli kendini denedigini, kendisine ait ‘özel’liği göstermeye çalıştığını görebiliriz. Ötekinin takdirini bir türlü üstüne alıp sahiplenemediği için, kendisini sürekli biçimde test etmeye mecbur kalır.
‘Bunu yapabilir miyim? Bunda çok iyi olabilir miyim?” Sorusunun yanıtı, kişinin, kendisinin bildiği ama sürekli olarak gözü önünde tutabilmekte zorlandığı, kendiliğinin değerinin yeterince görülüyor olup olmadığıdır.
O değeri aramak ve gözünün önünde tutabilmek uğruna bir çok şey feda edilebilir. Zaten değerin kendisi sallantılı bir yapıda olduğu için, bir şeyi bulup onda iyi olduğuna kanaat getirdiğinde, onu yapabildigi için yeterince değerli olmayabileceği kuşkusuna karşı, başka bir şeyi aramaya girişir.
Ama bu hiçbir zaman kendisine ait bir şey olmaz.
Mesela, kendisine ait ihtiyaçları ve istekleri. Yalnızca nesnenin gözündeki hayranlığı kovalamayan özellikleri. Öylesine bir varoluşu.
Yazılar 
Yorum bırakın