Yazılar

Bollas, çöküş fenomeninden bahsederken, bir örnek verir. Büyük bir başarıya yönelik canlı bir hayalin ardından atılan bir iki adımdan bahseder. Örneğin, işle ilgili bir hayalin ardından internette buna yönelik iş fikirleri aramak, ressam olmaya yönelik canlı bir hayalin ardından resim malzemeleri almak gibi.

Bu, insanın hayatında düşlemlerinin eylemlerini yönlendirmesine tipik bir örnek olabilir. Bir çok insan, harekete geçmek için canlı bir hayalin eşliğine ihtiyaç duyar. Fakat çöküş fenomenini deneyimleyen insanlar için bu hayaller oldukça anlık ve hemen ulaşılabilecekmiş gibi; sanki resim malzemesi aldığı zaman oturup büyülü bir şekilde yeteneğini sergileyecek ve başarılı olacak.

Bollas, fenomenin dinamiğini araştırırken aynı zamanda, kişilerin hayallerine coşkunun eşlik etmediğini vurgular. Bu daha çok yapılması gereken bir zorunluluk gibi hissedilir, der. Kolayca yapılabilir bir şey, zaten kişinin yapabileceği bir şey gibi.

Kişiler, coşku içermeyen hayallerinin peşinden uzun süre de gidemezler. Bir iki denerler , sonrasında ya hayal kırıklığı yaşayarak ya da bunun uygun bir iş olmadığını düşünerek başka bir hayalin peşine düşerler.

Bu sanki bir yandan da, düşüncenin ve hayallerin eylemi yaratmaya yetecegi inancını da içerir. Düşünceye ve düşlere ilginç bir büyü atfı vardır.