
Bu daha hikayenin başı
Her adım sert, basılan toprakta yeni yollar açıyor
Ezildiği yerdeki yaşamı dışarıya taşıyor
Yeni bir yaşam ihtimalini arıyor herkes
Açılan yollardan bir kaçını deniyor üzerine
Yaş aldıkça geçmişteki bir şeye tutunmaya yönelik el titremeleri artıyor
Belki kırmızı bir saç tokası, kırık bir cep saati, mavi bir yüzük…
Bizim olmayan ama bize ulaşan bir şey
Dinlenmesi için bırakılıyor toprakta açılan yeni yollara
Her adımda daha da gömülecek derinlere
Nihai değil ya, yol suya açıldığında kana kana içen bir çocuğun baş ucuna dokunacak
Ve yeni bir yaşam ihtimalini sonunda açmış gibi hayret ve şükranla avuçta tutulacak
……….
Avatarlarımız da bizim olmayan ama bize ulaşan bir şey diye düşündüm. Ve bize nasıl bir alemi açtıklarıyla farklı anlamlar kazanıyorlar. Benim avatarımdan böyle bir yazı çıktı
Yorum bırakın